نمود ) و ( سبب ديگرى كه نبايستى با آنان بد خويى كرد آنست كه ) ايشان را با ما خويشاوندى پيوسته و نزديك است ( چون نسب بنى هاشم و بنى تميم به الياس ابن مضر جدّ شانزدهم پيغمبر اكرم منتهى مىشود ، پس ) ما را در پيوستن به آن خويشاوندى پاداش و در جدائى از آن گناه مى باشد ، 3 پس اى ابو العبّاس خدا ترا بيامرزد در نيك و بدى كه بر دست و زبان تو جارى مىشود ( در گفتار و كردارت با رعيّت ) مدارا كن ، زيرا ما در گفتار و كردار با هم شريكيم ( چون تو از جانب من حكم مى رانى ) و چنان باش كه گمان نيكوى من به تو باشد ، و انديشه‌ام در باره‌ات سست نگردد ( هيچ گاه سخن بى جا نگفته بى دستور من كارى انجام مده ) و درود بر آنكه شايستهء درود است ( شارح بحرانىّ « رحمه اللّه » در اينجا مى نويسد : ابو العبّاس كينهء عبد اللّه ابن عبّاس بوده ، و عرب چون بخواهد كسى را اكرام كند او را به كنيه مى خواند ) .